De Camino Primitivo belichaamt de Oorspronkelijk Weg. die bewandeld werd en wordt door duizenden pelgrims. In de 9de eeuw liep Koning Alfons de 2de als eerste deze pelgrimsroute vanuit Oviedo. Wat zijne Majesteitelijke Hoogheid destijds aankon, dat moet ik ook kunnen. Althans dat hoop ik toch. De omstandigheden moeten het immers toelaten en in dat geval brei ik een nieuwe camino aan de Portugués de la Costa. De weg zelf is een mengeling van originaliteit, kleinschaligheid, ruige berglandschappen en een rustige sfeer. Het massatoerisme heeft nog geen nest gevonden in deze pelgrimsweg. Een fractie van het aantal jaarlijkse Compostelanen kiest voor deze route. Deze route is 320 km lang en is een niet te onderschatten fysieke uitdaging. Steile paden en onverharde wegen slingeren door de bergen van Asturië en Galicië. Deze paden bewandelen leveren schitterende vergezichten op. Bergen van meer dan 2600m hoog, de Picos d'Europe, domineren er de horizon. Na het lopen van een kustroute met zicht op de uitgestrekte Atlantische oceaan zal het contrast erg groot worden. Die bergen worden een echte uitdaging !
Op m'n slaagkans om deze Primitivo tot een goed einde te brengen durf ik geen weddenschap aangaan. De jaren tikken aan, de fysiek ook maar dan in omgekeerde richting. Ik ga geen risico's nemen en luisteren naar m'n lijf. Lukt het niet ... wel dan is het jammer. Maar wat zou ik er mee moeten bewijzen ? Hoogmoed komt voor de val, dat hou ik in gedachten. Ik spiegel de Primitivo een beetje aan De Norte. Die heb ik ook gelopen en daar zaten overwegend ook veel hoogtemeters over gespreid. En de paden over die rotskliffen waren doorgaans geaccidenteerd. Wel wel wel, die heb ik ook kunnen uitlopen. Ik zie het wel aan ....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten