Niet ver van de camping hier is er een kroeg waar ik een paar tapas heb gegeten. Op een groot scherm was een voetbalmatch te zien. Half de mannelijke bevolking van het dorp kwam kijken. Het viel me op dat bijna iedereen nog sigaretten smoorde. De regeltjesmanie heeft hier precies nog haar intrede niet gedaan.
Veel Amerikanen lopen hier rond. Met horden. Gisteren botste ik nog op 8 oudere dames uit Colorado. Straf, op voorhand had het gezelschap zichzelf een 'No politics' censuur opgelegd. 't Is al ver gekomen met den Trump. Hun maatschappij is serieus verdeeld.
Door dat boomen in deelname aan de camino is er een schrijnend tekort aan slaapgelegenheid. Er wordt veel geld verdiend met georganiseerde pelgrimstochten. Veel slaapgelegenheden worden op voorhand al ingeboekt. En waar de vraag stijgt, stijgen ook de prijzen. Op Facebook wordt er ook al geronseld voor deelname. Veel jongelui zien hier een vorm van vakantie in en plannen korte trippen. Reeds om 12u staan ze al aan de deuren van de herberg. Die ganse wijze van doen zorgt er voor dat ik 4 dagen op voorhand al moet reserveren en dan nog hoor ik geregeld dat het volzet is. Jammer is dat.
In de tuin van de albergue zag op m'n I-phone dat de Staf had geprobeerd me te contacteren met z'n horloge. Dus besloot ik ff te videobellen. 't Manneke was zichtbaar content dat ik hem opbelde. Z'n oogskes schitterden. Supermooi momentje zeg !
Rond 9u30 wordt ik verwacht aan de Eiffelbrug in Viana do Costelo. Met z'n vieren trekken we dan richting Afife.
Ondertussen is het morgend geworden en werd ik wakkergesnurkt door een roommate. Ik zal maar uit de veren, in dit geval een laken, komen en me klaarmaken voor de tocht.
Het stukje tot de Eiffelbrug was hooguit 5 km. Daar aangekomen zette ik in een parkje mijn wandelstokken aan een bankje. Luttele seconden kwam m'n gezelschap er aangereden met de echtgenote van Jan die hen naar die brug bracht. Ik kieperde m'n rugzak in de auto en ging richting Afife uit met Liliane, Annie en de Jan. Moet ik verder gaan ? Inderdaad mijn wandelstokken staan nog daar aan die Eiffelbrug. Geen wandelstokken meer. Morgen 5km van hier kan ik er om nieuwe gaan in Praya de Ancora. Van aan die brug tot aan het oude station van Afife waar m'n logement is hebben we de camino littoral gevolgd. Knappe vlonderpaden weeral met een vlugje los strandzand en een paadje tussen erikavelden. Prachtige dag maar desalniettemin jammer van m'n wandelstokken. 't Waren er verdomme zo 'n goeie !
Vanavond ben ik uitgenodigd bij Jan om te eten. Nadien keer ik naar m'n logement terug maar neem enkel het hoognodige mee. Morgenvroeg kom ik terug naar het huis van Jan en samen stappen we met het gezelschap van vandaag via de sportwinkel van Praya naar A Guarda in Spanje.
Ik zit hier in een luxueus stulpje, zwembad ... ben ik echt niet gewoon. Supervriendelijke mensen, m'n camino krijgt een andere dimensie. Tof.
Hier stop ik ff. Fotokes morgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten