Portuguès Costa + Primitivo

woensdag 23 september 2026

Van Villanueva de Arouso naar Padron

Gisterenavond liep ik nog den Joe met zijn Indonesische Addis tegen het lijf hier in de albergue. Hij had gefoeterd en een taxi genomen zo bekende hij. Hij was te moe geworden. Hij ging op zoek naar een vegetarisch restaurantje. Daar kon ik hem helaas niet bij helpen en ik, ik ging op zoek naar een normalere eettent. Die vond ik vlakbij de aanlegsteiger van de translatioboten. Voor dat vegetarische bedank ik voorlopig. Ik wipte daar binnen en vroeg om een sandwichke. Kwamen ze daar af met een joekel van een baksel belegd met spek, ham, tomaten, fonduekaas, witte ajuin, een half kieken en salade. Een koolschup zou hierbij als bestek niet misstaan. Soit, ze doen hier hun best om niet gierig over te komen maar voor mij ... ik kreeg het niet helemaal op. 

In 't laat kreeg ik nog een bemoedigend appje van Lynn uit Colorado, m"n pelgrimsmaatje van het eerste uur. Zij was in Barcelona en deelde haar genoegen dat we beiden in Spanje zaten. Ze stuurde me een foto van de Torre Glóries, verlicht met honderdduizenden gekleurde ledlichtjes. Blauw deze keer. Jammer dat er geen ontmoeting kon volgen want vandaag vloog ze terug naar Philadephia. Ik vrees dat de opportuniteiten voor het  smeden van zulke fijne vriendschappen nu stukken moeilijker is geworden. De gewijzigde setting rond het begrip van pelgrimeren heeft dit mijn inziens bewerkstelligd. Her merendeel van de mensen op een camino zijn nu vooral met zichzelf en hun comfort bezig. De onderlinge aanspreekbaarheid vervaagt, de contacten blijven oppervlakkig en voelbaar afstandelijk. Dan wordt het een stuk moeilijker wanneer je voor jezelf het sociale contact als het hoofdingrediënt van een camino beschouwt. 

Naar Padron vandaag met de boot ! En inderdaad zoonlief, jawel, daar in Padron staat de wieg van die ontzettend lekkere pepertjes. De Pimientos de Padrón.  Deze pepertjes zijn zeer mild van scherpte. Nochthans zou 1 op de 10 pepertjes serieus hot zijn. Ikzelf heb er nog nooit zo ééntje tegengekomen maar Annie, m'n gastvrouw in Afife daar in Portugal enkele dagen terug kon me hierin tegenspreken. Een bekend gezegde over deze pepertjes in Spanje is: "Unos pican y otros no".  Vertaald : Sommige zijn heet en sommige niet. Dit omdat je van tevoren nooit weet of een pepertje mild of heel pikant is. Daarom worden ze in Spanje ook wel eens Spaanse roulette genoemd. 

Aan de pier  nog gauw een koffie americano met een kingsize croissant voor ontbijt genomen en dan naar de kade. Om 11 vertrok de boot met enige vertraging vanwege het tij richting Padron. Deze boten varen over de Ría de Arousa en de rivier de Ulla vanaf Vilanova de Arousa naar Pontecesures (vlakbij Padrón). Dit is de zogeheten Ruta Traslatio, de maritieme route die de reis van het stoffelijk overschot van de apostel Jakobus nabootst. Dit is de  enige maritieme kruiswegstation ter wereld. Ik had me meer voorgesteld van het reisje. De boot bood plaats voor een 20-tal personen. We zaten zoals sardienen in een dozeke. Bovendien zorgde het opspattende boegwater voor met druppels beslagen ruiten. Sommige fotos zijn dan ook niet zo geslaagd.

Bert uit Groningen en Gert met Miriam uit Zwolle zaten ook op de boot. Bert rekende met zijn Garmin horloge uit aan welke snelheid de boot vaarde. 29,7 km/u. 1u20' was hij onderweg. Na het aanmeren nam ik afscheid van Gert en Miriam en stapte voort met den Bert. Niet voor lang wan na hooguit 1000 meter kwam ik al aan m'n herberg. Bert moest nog een 12-tal kilometers afmalen dankzij het op maat gemaakt wandelschema. Ik had beter ook voorbij Padron geboekt. Op m'n vorige Portugués Central bedroeg de afstand 28km. Ik had toen afspraak met Els uit Dordrecht aan de kathedraal in SdC. Uit m'n blogverslag uit 2019 vermeldde ik dat ik me vergeleek met een prijsduif die op weduwschap de halve fond vloog.  Op 6u tijd was ik in SdC. Zij kwam met de fiets vanuit Madrid. Ik denk dat Els er deze keer niet meer zal staan 😄.

Het is weer warm vandaag. De hittegolf is nog niet verdwenen. 34°C zegt de thermometer. Maar het is alleszins plezanter de zon te zien dan grijze wolken en regen. Ik heb echt heel veel geluk gehad. 

Zo, mijn wasmachine is bijna gedaan, de was ophangen, een supermarktje opzoeken en tot slot een stapje zetten in Padron. Misschien liggen er vanavond wel Piementos de Padrón op m'n telloorke.

Zo tot hier voor vandaag. 

Fotokes

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Naar huis- Fin del Camino

De Camino Portugués de la Costa / Littoral in vogelvlucht Zaterdagmorgen was iedereen in de herberg om 4u wakker. Het brandalarm begon ineen...