Alsof al dat gereserveer nog niet genoeg op de zenuwen heeft gewerkt blijkt dat de kous nog niet af is nadat je even opgelucht adem hebt kunnen halen bij een positief afgesloten boeking. Als de dag van je boeking nadert volgen er nog mails ... 'online check-ins' genaamd. In een voor jou minder begrijpbare taal. Zeker invullen of je blijft voor de deur staan. Google translate lost dit weliswaar op, maar dan verzeil je ineens op 'Trustpilot' waar je niet meer buiten geraakt. Kortom, vanwege de taalbarrière zit je meer op je gsm te tokkelen met het risico en de schrik om iets foutief in te tikken dan dat je onbezorgd kunt genieten van je vrijheid. Pffft, 't probleem zal wel aan mij liggen zeker ? De generatiekloof als oorzaak.
Agneska is mijne roommate vandaag. Ze komt uit Polen en heeft al aan veel steden in België een bezoek gebracht. Ze vertelde me dat er wereldwijd via Tik Tok verschillende ronselcampagnes lopen waarin er onder totaal vreemden gepoogd wordt om samen groepjes te vormen. Dat verklaart de enorme opkomst voor de caminos. Het ontsiert het feitelijke doel van een pelgrimstocht. Zielig eigenlijk maar geef hen de schuld niet want die kan je beter in de commerce haar schoenen schuiven.
Mijne stapmaat de Ronny stuurde me vandaag een foto van 4 dames op camino met de vraag of dit niet toevallig die dames waren die ik gisteren tegenkwam. En jawel, één onder hen was een kennis van hem. De schoonzus van een goeie maat van hem met een chiro-achtergrond. Het zijn goeie stappers alleszins want aan het Ermita de San Sebastian waren ze zo goed als einde tocht en nu duiken ze op op enkele kilometerdaar achter me. Ik schat toch een dikke 25 km. Knap zeg ik maar ik stel me er zonder oordeel toch wat vragen bij. M'n excuses indien ik fout zit.
Vandaag trekken we naar Vigo. Ik heb al de tijd. Nog geen 20 km tot ginder. Agneska trippelde ook naar Vigo, Om 7u nam ze afscheid. Rond 9u was het mijn beurt om Patos achter mij te laten. Tot in Caruxo kon ik nog langs de kustlijn stappen wat weeral mooie prenten opleverde. Daarna langs de grote baan tot in Vigo. Daar in Caruxo ben ik een barreke binnengestapt om nog een stempel en een taske koffie met een croissantje te versieren. Op het terras kwam ik de 2 dames tegen die ik in gezelschap van de Jan, Liliane en Annie in de beachbar van Vila Praia de Ancora tegenkwam. 1 dame uit dit duo was toen duidelijk in een vrolijke mood. Ze woonde in Madrid maar kwam uit Wenen en ze informeerde bij mijn gastheer en -dames naar het wooncomfort in Afife. Ze zocht er terstond een huis te kopen. De andere dame was iets bescheidener. De hoofdrolspeelster echter uitte tussendoor haar duidelijke verontwaardiging vanwege de gesloten keuken in die beachbar. Hier in Coruxo was haar optreden iets gematigder. Ik kom haar misschien nog eens tegen later ?
Iets verder moest de Lagaresrivier overgestoken worden wat geen probleem vormde. Er was immers een brug 😄. Vanaf die brug werd het verkeer drukker richting Vigo en die drukte zwol verder aan naaemate ik het centrum naderde en eens op de Avenida de Europa werd het verkeer een heksenketel. Ambulances, autobussen, taxis en motoren raceten zoals zotten over die boulevard. Ook veel volk op de been daar en de éne winkel naast de andere.
Ik zou nog veel te vroeg op m'n bestemming aankomen en besloot me te trakteren op een visschoteltje. Een cola, een dikke moot merlusa (heek), venusschelpen en scampis met gebakken aardappeltjes in botersaus. Nog een klein dessertje en een gran café con leche ... 12 € aub. En 't heeft me goed gesmaakt na een dieet van albondigas en boterpistolets.
Ik mag me stilaan expert in check-in procedures gaan noemen. Sowieso moet je online inchecken en je halve paspoort kenbaar maken. Na het debacle in Casa Roda met het verborgen brandkastje met cijferslot waarin de sleutel lag en een mail die in m'n spam verzeilde was het gisteren whatsapp die je een code moest leveren voor toegang te krijgen. Een uitbater krijg je immers niet meer te zien. Vandaag van hetzelfde laken een broek maar nu na het online inbrengen van je ID gegevens kreeg ik een mail met de toegangscode voor de traphal van Vigo Beds & Rooms. Ik kreeg er zelfs 2. Maar dan ben je nog bijlange niet op je slaapplaats want die is ook verzegeld met een code. Hiervoor moet je uw mail terug openen, ergens op een link klikken en dan verschijnt er de afbeelding van een schuifknop. Daarmee open je dan de deur tot je slaapplaats. Gelukkig was de poetsvrouw zo behulpzaam om me wegwijs te maken. Ik ben benieuwd wat voor truken er morgen bovengehaald moeten worden. Maar langs de andere kant moet ik wel zeggen dat deze lokaties piekfijn in orde zijn. Dat geeft het nodige tegengewicht aan die digitale terreur 😜.
Morgen trek ik naar Arcade en vandaaruit begint de Spirituele Route. Ik ben nu al benieuwd.
Fotokes later.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten