Na wat inkopen gisterenavond heb ik het rustig gehouden. Op de terugweg van de supermarkt een pintje gedronken op een terraske met Felipe, m'n roommate. 130 kg schat ik zijn gewicht. Samen met zijn maat Juan, een dubbele meter en één en al knoken lopen ze ook de Portugués. Ze wonen allebei in SdC en vonden het beschamend dat ze als inwoner van, nog geen camino hadden gelopen. 2 pintjes en weg. In de keuken van de herberg heb ik m'n Spaanse omelet opgewarmd. 2 Italianen hadden eerder in de keuken Bolognaisesaus gemaakt en ik dacht dat ze al gegeten hadden. Hun saus stond nog op het aanrecht. Ik heb er een paar flinke scheppen van op m'n omelet gekieperd. Bleek later dat ze nog niet gegeten hadden maar de saus al wel gemaakt hadden. Ik hoop dat ik hun niet al te wreed ontgriefd heb 🤔.
Vroeg in bed want er stonden 30km op het programma. 27km naar SdC en dan nog 2,5 km naar de herberg. Die ligt nu wel heel ver van de kathedraal. Daar heb ik bij het reserveren geen erg in gehad. Bijna 3 kwartier wandelen is het tot het centrum.
De wandeling was vrij pittig. 45000 stappen, 32km staat er op mijne kilometriek vandaag. En dat is er éne die ge niet kunt terugdraaien. Santiago ligt ook op een hoogte, een 500 hoogtemeters. Het gaat echter geleidelijk aan omhoog. Steile stukjes zijn uitzondering. Veel verharde weg maar toch ook mooie stukjes door bosgebied. Bij 26°C viel het best mee.
Bij aankomst op de Plaza del Obradoiro was er ontzaglijk veel volk. Nauwelijks een plaatske te vinden om m'n rugzak neer te plaveien. Er was nog een plaatske naast een nogal assertieve dame. Ik overwoog daardoor om nog wat door te stappen. Zojuist had ze een Amerikaanse dame die haar 'Where are you from' nogal kordaat geantwoord met een tegenvraag 'Why do you ask me ?'. Ik had het nog juist gehoord. Lap, dat zag er een kwaaie uit. Toch niet, ze was ook pelgrimme met meerdere tochten op haar palmares. Zojuist had ze de Primitivo gelopen en ook daar vond ze niet meer dat waar ze net zoals ik naar op zoek was. Andrea was haar naam en kwam uit Oostenrijk. Jammer dat de tocht afgelopen is, we hadden elkaar eerder moeten ontmoeten zei ze nog. Zij heeft m'n fotoke getrokken aan de kathedraal. Toffe madam. Ze zijn er wel op de camino maar je krijgt de kans niet meer om ze te ontdekken.
Verdorie 't wordt al donker buiten. Ik zit hier in de parochiale herberg. Een groot spel waar veel jongeren verblijven. Bij het inschrijven vroeg de vrijwilliger van dienst aan de receptie, 't was alleszins geen verplichting, om een bijdrage voor de voedselbank te leveren. Ja dan kan je niet anders dan je portemonnee bovenhalen. 't Is immers voor het goede doel. Ook deze herberg staat voor de ganse maand volgeboekt.
Zojuist krijg ik bericht van Liliane waarmee ik in Afife was. Zij keerde terug vandaag naar huis in Vorst Kempen. Ook zij leverde vandaag strijd met de digitale wereld in de luchthaven. Ze schreef me : "Ja Jan het is toch een gedoe he. Ik heb vandaag ook wat gesakkerd. Poortjes die niet opengaan in de luchthaven. Een gepast ticket uit zo een machine halen... wat was het vroeger toch simpel en aangenamer als je je gewoon kon wenden tot een mens van vlees en bloed ". M'n ticketten voor de flix bus waren niet voorzien van een QR code. Bij het inchecken scant de chauffeur die code. Eerst zou ik AI vragen of je zonder code kunt inchecken. Die robot antwoordde : Best de flix app installeren. Dat lukte dan weer niet zonder update van m'n Android. ... hart vasthouden dat die lukt... Leve de vooruitgang. Ben er een uur mee bezig geweest !
Morgen ga ik m'n Compostela halen en daarna m'n vertrouwde plekjes nog eens opzoeken. Een aandenken voor de kleinkinderen ... ik zie wel.
Schluss nu
Geen opmerkingen:
Een reactie posten